สวัสดีครับ
สวัสดีครับทุก ๆ ท่าน
ผมชื่อเด็กชายนิธิศ นามสุกล ชินวิทย์ ครับ
ชื่อเล่น น้องต้นกล้าครับ
เกิดเมื่อวันที่ 20 พ.ย. 2550 ตอน 15.39
ที่โรงพยาบาลพญาไท 2
คุณหมอผ่าผมออกมาจากท้องของคุณแม่ครับ
เพราะว่าผมตัวใหญ่มาก เลยไม่ยอมกลับหัว
แต่คุณแม่บอกว่าสงสัยผมจะดื้อตั้งแต่เด็ก เลยไม่ยอมกลับหัว ไม่จริงใช่มั้ยครับ
สรุปว่าคลอดออกมาผมหนัก 3800 กรัมครับ
อาทิตย์หน้าผมจะโตได้ 1 เดือนแล้วครับ
คุณพ่อ คุณแม่ รวมไปถึงคุณย่า คุณยาย คุณลุง คุณป้า และ อา ๆ ทั้งหลาย
วุ่นวายกันใหญ่เลยครับ
เห็นบอกว่าจะเอาผมไปโกนผมไฟ
โอว....นี่ผมต้องตัดสกินเฮดตั้งแต่อายุเท่านี้เลยเหรอเนี่ย
แต่ไม่เป็นไร เท่ดี
ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้เจอคุณพ่อเลยครับ
เพราะไปทำงานแต่เช้า กว่าจะกลับมาก็ค่ำแล้ว
ส่วนคุณแม่ยังอยู่บ้านเลี้ยงผมอยู่ครับ
แต่ผมไม่ดื้อนะครับ ไม่ร้องกวนด้วย
ทานนมอิ่ม แล้วผมก็หลับ ตื่นอีกทีก็ตอนที่ฉี่ รึไม่ก็อึ๊
แล้วก็ทานนมใหม่ แล้วก็หลับต่อ
โตขึ้นผมยังไม่รู้เลยครับว่าอยากเป็นอะไร
แต่ถ้าทางผมคงชอบดนตรีแน่เลย
เพราะคุณพ่อเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชิ้น
เวลาผมนอนคุณแม่ก็จะเปิดเพลงให้ฟัง
ผมก็จะหลับสนิทเลยครับ
ช่วงนี้ผมเริ่มอยากจะเล่นกับคนรอบข้างบ้างแล้วครับ
แต่ก็ไม่มีใครฟังผมรู้เรื่องซักคน
เอ...รึว่าผมยังพูดไม่รู้เรื่องกันแน่
อาทิตย์หน้าผมจะไปฉีดวัคซีนที่โรงพยาบาลแล้วครับ
ตื่นเต้นจังเลยครับ ไม่รู้ว่าจะเจ็บมั้ย
แต่ต้องลองดูครับ
เฮ้อ....ง่วงละครับ ขอไปนอนก่อนนะครับ
ไว้มีเรื่องอะไรแล้วผมจะมาคุยใหม่
สวัสดีครับ
โหมดคุณพ่อ
ช่วงหลัง ๆ มานี่ นอกจากเรื่องลูกแล้ว
ดูเหมือนเรื่องอะไร ๆ ก็ไม่ค่อยจะมีความแปลกใหม่ซักเท่าไหร่
งานที่รับผิดชอบก็ทำไปตามปกติ แม้จะมีปัญหาบ้างนิดหน่อย
ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาของการทำงาน
ช่วงนี้กิเลสเยอะมาก ไม่รู้ทำไมทั้ง ๆ ที่ต้องประหยัดไว้ให้ลูก
เริ่มตั้งแต่รถ อยากได้ SUV ซักคนนึงเอาไว้ขับพาลูกไปเที่ยวต่างจังหวัด
แต่คือ....ลูกยังอายุไม่ถึงเดือนเลยไง จะรีบอยากได้ไปเพื่อ......
ต่อมาก็กล้องถ่ายรูปจิง ๆ อยากได้มานานมากแล้วคือ Cannon 30D
แต่ตอนนี้หามือหนึ่งไม่ได้แล้วเซ็ง เห็นว่ามีตัว 40D ออกมาใหม่
ไม่รู้จะดีกว่ามั้ย เพราะเท่าที่เคยจับกล้องของชาวบ้านชาวช่องเค้ามา
30D นี่หละเหมาะมือสุด พอมีกล้องละก็ต้องมีเลนส์อีก
อยากได้อีกประมาณล้านแปด จะโลภไปไหนเนี่ย
ต่อมาก็นาฬิกาข้อมือ คือไปดูงานนาฬิกามาไง แล้วกิเลสก็พุ่งทะลุปรอทเลย
ชอบนาฬิกามานานแล้ว ที่มีอยู่ที่บ้านก็แทบจะเปิดร้านขายได้อยู่เหมือนกัน
พอเพียงโยม พอเพียง..................
ต่อมาก็อยากได้กีต้าร์ แอมป์ เอฟเฟค ละก็มิกซ์เซอร์ใหม่
คือของเดิมก็มีออยู่แล้ว แต่มันเริ่มจะมีปัญหาละ เลยอบากมีสำรองไว้อีกสักชุด
ส่วนกีตาร์นั้นถ้าซื้อมากอีกก็ไม่รู้จะไปเก็บตรงไหน
ไอ้ 5 ตัวที่มีอยู่อาทิตย์นึงยังจับไม่ครบทุกตัวเลย อันนี้เค้าเรียกว่าบ้าของแท้
อยากได้รองเท้า เพราะว่าคูที่ใส่อยู่พัง
อยากได้เสื้อแจคเกต ด้วยเหตุผลเดียวกัน
อยากได้คอมชุดใหม่ เอามาทำงาน 3D
ตอนนี้กำลังฝึก 3d max กะ After effect อย่างบ้าคลั่ง
บวกกับอาการคอมช้ายิ่งทำให้คลั่งหนัก
เมื่อก่อนดีแต่ใช้น้องฝ่ายกราฟิกส์ทำ พอมาทำเองแล้ว
อืม.......มันแฮะ
อยากไปทำบุญเลี้ยงอาหารเด็กกำพร้า ละก็เด็กพิการ
อยากไปทำบุญเลี้ยงอาหารเพลพระทั้งวัด
เรื่อง ๆ คือ เคยไปบนพระพรหมณ์ไว้ ยังแก้ไม่หมดเลย
อยากสุดท้ายก็...อยากไปทะเลอย่างแรง
มีรุ่นพี่ที่เคยทำงานด้วยกันที่ UN เกิดรีสอร์ทที่เกาะ ลันตา
ส่งรูปมาให้ดูชิวอย่างแรง รอปีหน้าก่อนลูกโตเมื่อไหร่
จะไปชำระอยาก 555
ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมอยากได้อะไรเต็มไปหมด
ในหลวงเคยพระราชทาน พระบรมราโชวาทไว้ว่า
"ความพอเพียง คือความพอดีแห่งชีวิต"
เมื่อไหร่จะทำได้อย่างที่ท่านสอนเนี่ยไอ้โลภ...-_-"
da blue sea
13 ธ.ค. 2550 เวลา 09:53 น.
